Thursday, October 8, 2015

Let's Fight ตอนที่ 36 คชาชุบแป้งทอด กรอบนอกนุ่มใน


คชาชุบแป้งทอด กรอบนอกนุ่มใน
คชากลับมาจากญี่ปุ่นแล้ว ตัวงี้กลมชุบแป้งทอดมาเลยครับ วันนี้เค้าแวะมาเล่นกับชิโร่ ผมไม่อยากจะบอกว่าที่ตัดสินใจไปรับชิโร่มาเลี้ยงก็เพราะจะล่อมันมาบ้านนี่ล่ะ ถ้าเป็นเมื่อก่อน โทรหาให้ตายก็ไม่ยอมมา เดี๋ยวนี้แค่โพสรูปชิโร่ลงอินสตาแกรม สักพักจะมีข้อความไลน์เด็กอ้วนงอแงจะมาเล่นกับหมาเลยเชียว ชื่อน่ะ เค้าก็เป็นคนตั้งให้
“ก็เต๋าคิ้วหน้าเหมือนชินจัง มีหมาก็ต้องชื่อชิโร่แหละ”
อะ เอาเลยครับ เอาที่เค้าสบายใจ ยังไงก็ซื้อมาให้เค้าเล่นอยู่แล้ว ถ้าให้ผมตั้งเองก็ว่าจะให้ชื่อไอ้ขาว ไอ้ด่าง ไอ้หลงอะไรก็ว่าไป แต่เค้าบอกไม่ได้ไง มันไม่เท่ห์ ต้องตั้งเป็นภาษาญี่ปุ่นกิ๊บเก๋ไรงี้
คชาน่ะ ชอบหมาตัวใหญ่ แมนๆ เท่ห์ๆแซ่บๆ(เหมือนผม...อิอิ) แต่ที่บ้านมีแต่หมาชิสุตัวเล็ก น่ารักมุ้งมิ้งไง รับทรัพย์กับชิวชิวก็นิสัยคชาชัดๆ เหมือนจะน่ารักใสๆแต่จริงๆแล้วแสบไม่ใช่เล่น แถมหลังๆนี่เวลาเดินพุงงี้ห้อยจนลากพื้น พอจับนอนหงายพุงกลมก้อนเหมือนกันเชี้ย ไม่เหมือนชิโร่ของผม กล้ามเนื้อซิกแพกแน่นเหมือนพ่อ555
เค้าน่ะรีบแจ้นมาหาผมตั้งแต่วันแรกๆเลยครับ มาถึงก็อุ้มถ่ายรูปทำท่าซิมบ้า หัวเราะคิ๊กคักอยู่คนเดียว เวลามาบ้าน ก็เอาแต่เล่นกะหมา กว่าจะยอมให้ผมหอมผมกอดก็ต้องรอให้หมานอนซะก่อนแหละ
“นี่ กอดๆจูบๆอยู่ได้ชิโร่น่ะ ไม่ได้เจอกันตั้งสิบวันเลยนะ....”
“อือ...... ชิโร่ กินหนมไหมลูก” โห ไม่สนใจจะชายตาหากูเลย มัวแต่ให้ขนมหมา
“เฮ้ย! ใจคอจะไม่คิดถึงกันบ้างเลย รักกันมากใช่ไหม เดี๋ยวกูจับขายแลกถังแม่ง” นี่เคืองละครับ โดนไอ้หมาเวรนี่แย่งความรัก
“หยาบคายละเต๋า โตเป็นควาย ยังจะมาน้อยใจหมา”
“งื๊ดๆๆๆ” ชิโร่ก็รีบร้องอ้อนรับเป็นลูกคู่เลยครับ สำออยเหมือนใครวะ
“โอ๋ๆ ชิโร่ไม่ต้องร้อง พ่อแกน่ะมันบ้า”
“ไม่รู้แหละ ก็อยากจูบๆหอมๆบ้างไม่ได้เหรออ้วนจ๋า”
“อ้วนแล้วไง? มีปัญหาเหรอไอ้แก่”
 ไอ้เด็กก้อนเดินอุ้ยอายมาจะตบกระโหลกผมละครับ แหม.. แก่กว่าแค่เดือนเดียว ว่ามาไม่ได้ดูสภาพหนังหน้าตัวเองเล๊ย ยิ้มทีหน้างี้เหี่ยวซะ ผมได้ทีเลยรีบดึงมันมานั่งตักแล้วกอดเอวไว้แน่นๆ
“โอ๋ๆ พี่ไม่ได้ว่า...”
“ใช่สิ กูมันทั้งอ้วน ทั้งแก่ ไม่ใสๆ น่ารักแล้วนิ เดี๋ยวนี้ไม่เคยชมกูเลย”
“โถๆๆๆ ก็รู้อยู่แล้วว่าน่ารัก ต้องให้บอกด้วยเหรอ”
“อย่าคิดว่ากูไม่อยู่แล้วกูจะไม่รู้ไม่เห็นนะ ถ่ายรูปอี๋อ๋อกะน้องนั่นน้องนี่ กูแม่ง#3sd@8sdfs*6w$tr!&d`w...”
เอ่อออ เปลี่ยนเรื่องดีกว่าครับ เห็นมันมองค้อนละใจไม่ดี ผมกลัวเมีย บอกเลย
“โอ้โห! ไหนๆ ขนอะไรมาเต็มกระเป๋า”
คชารีบกระวีกระวาดเปิดซิปกระเป๋าเป้สีขาวใบเก่งหยิบของเล่นทั้งหลายทั้งแหล่ออกมาอวด
 “เนี่ย โมเดลโบรูโตะ แม่งไปดูหนังมา เจ๋งสาดด ตอนต่อสู้นะ......บลาๆๆๆ”
ครับ เงินกูเองครับ ถอนแลกเป็นเงินเยนซะเกือบหมดบัญชี ยังดีที่เหลือไว้ให้กูกินข้าวบ้าง
“แล้วนี่ ไปเจอไฟแช๊คนารูโตะ แบบโหยย โคตรเท่อ่ะ นี่ชุดสุดท้ายเลยนะเฟ้ย ไม่งั้นแม่งต้องรอ กู......บลาๆๆๆ”
คือมึงซื้อมาทำอะไรครับคุณคชา บุหรี่ก็ไม่สูบ ขัดให้ขึ้นเงาแล้วเอาไปเรียงหน้าหิ้งพระไว้ให้แม่หมวยจุดธูปจุดเทียนถวายพระงี้เหรอ
ไอ้หนูยังคงควักโน้นนี่ออกมาจากกระเป๋าให้ผม”เชยชม” ครับ คือไม่ใช่ของกูสักกะชิ้นแหละ เงินก็เงินกูนะโว้ย แต่เอาเหอะ มันปลอดภัยกลับมาสู่อ้อมอกให้ผมได้หาเศษหาเลยบ้างก็ดีถมไปแล้ว
ติ่งหูอวบๆนี่น่ารักจัง เลยงับซะทีนึง
 “งั้ม”
ชาเอามือปัดหน้าผมออกอย่างรำคาญใจแล้วฝอยต่อ
แต่แบบ..........แก้มป่องๆนี่ก็น่ารัก ขออีกทีสิหน่า
“ฟ๊อด”
“ต๋าวว มึงฟังกูพูดป่าวเนี่ย โวะ! นี่ แล้วแบบในหนังนะ บลาๆๆ”
ให้มันได้งี้สิ หลุดจากหมาก็มาแพ้นารูโตะ ลำดับความสำคัญในชีวิตคชานี่ ผมรั้งท้ายเลยปะเนี่ย (เมื่อไหร่คนเขียนมันจะเขียนให้จบๆซะทีวะแม่ง!) เฮ้ย... แต่ผมก็ปล่อยให้เค้าจ้อไป ก็ก้นอวบที่ๆนั่งทับเต๋าน้อยของผมมันขยับถูไถไปมาจนอะไรที่มันนอนสงบนิ่งอยู่เริ่มกลายร่างเป็นเต๋ายักษ์ ปลาช่อนตัวเขื่องชักอยากจะมุดถ้ำของไอ้ดื้อแล้วสิ เค้าผิดเองนะ เดี๋ยวก็เอี้ยวตัว ขยับซ้ายขาว  ขย่มขึ้นลง ตั้งแต่มันไม่อยู่ ผมก็ไม่ได้รีดน้ำตั้งสิบวัน ใครมันจะไปทน กูไม่ใช่พระอิฐพระปูนนะโว้ย
“ นี่นะ ตอนแปลงร่าง แม่ง.........”
โอ้นั่น ลุกขึ้นมาวาดลวดลายยกแขนยกขา มีชิโร่กระโดดหยองแหยงอยู่ข้างๆ คือ....จะรีบลุกทำไมฟะ กูกะลังจะฟินแล้วเชียว ไม่ได้การครับ ควรลงมือเผด็จศึก

“ตายล่ะ คชา!
“อะ อะไร?
“เสื้อมีแต่ขนหมาติดเต็มเลย ถอดเอาไปซักก่อน เดี๋ยวคัน”
“หา อะ เหรอ เออๆ”
“อ้าว กางเกงด้วย! ตายๆๆๆๆ ต้องอาบน้ำ หวีขนให้ชิโร่หน่อยละ ถอดเร็ว”
“ห๊า! เดี๋ยว..
“แล้วกางเกงใน......”
“เฮ้ย! อันนี้ไม่เปื้อน ไม่ต้องถอด แว๊ก!
หึหึ เสร็จกูละไอ้ลูกชิ้น ช่วงนี้เทรนเนอร์ห้ามผมกินชานม ทรมานจะแย่ ยิ่งไอ้ดื้อไม่อยู่ยิ่งไม่มีที่ระบาย คชาชุปแป้งทอดเอ้ยย จะกินให้อิ่มสมกะที่ปล่อยให้อดมาหลายวันเลย


เด็กพุงกลมนอนกุมของลับหน้าแดงแจ๋อยู่บนเตียง ผมปัดสารพัดสมบัติโบรูโตะลงข้างเตียงให้พ้นทาง โบรูโตะเอ้ย ให้มันรู้กันไปว่าใครชนะ
“ต๊าววววว เดี๋ยวเป็นรอย”
“เอาหน่า เดี๋ยวซื้อให้ใหม่”
เป็นเอาหนักมาก ตัวเองจะโดนเอาเละอยู่แล้วยังจะห่วงของเล่น เฮ้อ!
ผมไล่ชิโร่ให้ลงไปนอนบนพื้น พ่อกับแม่จะได้มีเวลาจู๋จี๋กันบ้าง แล้วรีบประกบจูบปากเชอรี่อย่างว่องไวกันเสียงบ่น คชาครางอู้อื้อแป๊บนึงก็ยอมแลกลิ้นกับผมแต่โดยดี มือที่ผลักเมื่อกี้ก็เปลี่ยนเป็นโอบคอผมซะงั้น อ้า....ที่ยอมจ่ายให้มันไปถลุงที่ญี่ปุ่นนี่คุ้มค่าชะมัดเลยเลยวุ้ย หมดตัวก็ยอม
“คิดถึง...”
“อื้มมม”
“คิดถึงเต๋าไหม? หรือมัวแต่ไปหลงใครที่ไหน? นี่โดนหนุ่มญี่ปุ่นจีบบ้างป่ะเนี่ย?
“จีบพ่อง กูออกจะมาดแมน”
เออๆ ไอ้ทอมเอ้ย
“แล้วที่ถ่ายรูปในออนเซนลงไอจีนี่คืออะไร? จะอ่อย? อยากโดนใช่ป่ะ”
“อะไร ก็เต๋าห้ามไม่ให้ลงบ่อรวม ห้ามโชว์นม นี่ก็เชื่อฟังแล้วไง รูปนั้นไม่เห็นสักหน่อย ถังบังอยู่ เต๋าไม่ได้ห้ามลงรูปนี่ใช่หม้ายยย”
ยังจะมายิ้มยียวน คือจงใจกวนประสาทว่างั้น จะโดนยำอยู่ร่อมร่อยังไม่รู้ตัว
“ไม่เห็น ไหนดูชัดๆใกล้ที นมยังอยู่ป่ะเนี้ย”
ผมแกล้งดูดแรงๆจนเค้าร้องโอ้ย เนื้อนูนเต่งขึ้นสีแดงสด ยิ่งตรงยอดด้วยแล้ว .........น่า(ตื๊ด)ชะมัด
“โอ้ย เบาๆสิมึง”
“อย่าโวย พูดกับผัวให้เพราะๆหน่อย เดี๋ยวจะโดนหนัก “
“งื้ออออ”
ผมโลมเลียยอดเนื้อสีเข้มทั้งสองข้างสลับไปมา คชานอนหายใจหอบครางกระเส่าอย่างน่ารัก ดูเถอะครับ พอไปแช่ออนเซนกลับมาผิวงี้ใส แก้มอมชมพู หัวฟูๆสีทองตัดกับปากที่โดนบดขยี้จนแดงจัด ใสๆวัยขบเผาะกรุบกรอบดีเหลือเกิน หึหึ ผมเผลอกัดซอกคออวบๆไปหลายที คชาย่นคอหนีจนเหนียงโผล่ทีเดียว555
ผมเลื่อนเอาเอาหน้าซุกพุงนุ่มๆแล้วเกลือกกลิ้งคลุกหน้าตัวเองไปมา ชาหัวเราะคิ๊กคักด้วยความจักจี้จนพุงกระเพื่อม เอ๊ะ รึมันจะท้อง พุงกลมขนาดนี้
“เต๋าอย่าเล่นสิ งื้อ”
“โทดๆงั้นเอาจริงแล้วนะครับ”
ผมอ้างับเอาช้างน้อยที่แข็งจนบวมเป่งของคชาเข้าปากทำเอาเค้าเสียวจนครางซื้ด ใช้มือสลับกับปากไม่นานก็เสร็จ น้ำยังข้นดี แสดงว่าไม่ได้ไปอิ๊อ๊ะกับใคร ดีมากลูก
“จูบน้องให้เต๋าบ้างนะครับคนดี”
ผมจับเค้าให้คุกเข่าแล้วประคองแก้มใสให้ก้มลงมารับไอติมอุ่นแท่งเบ้งเข้าปาก เด็กดีรู้งานขยับมือขึ้นลงบางก็ล้อเล่นกับลูกกระพรวนผม เดี๋ยวนี้เทคนิกเค้าล้ำเลิศเสียจนผมหลงหัวปักหัวปำแล้ว
“ซื้ดดด ชาเก่งที่สุดเลย อย่างงั้นแหละ อื้มมม”
เดี๋ยวจะหาว่าผมเห็นแก่ตัว ผมไม่ได้นั่งให้เค้าปรนเปรออยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ มือนึงก็กดหัวทองๆของเค้าไว้ อีกมือก็ป้ายน้ำรักมาถูกับช่องทางสีสวยข้างหลัง นิ้วใหญ่ผลุบเข้าผลุบออกอย่างยากเย็นเป็นเด็กเวอร์จิ้น ฟิดดีเหลือเกินนะพ่อคุณ
ระหว่างที่ผมกับคชากำลังเคลิ้มอยู่นั้น อยู่ๆชิโร่ก็ดันโผล่มาจากไหนไม่รู้ แล้วแลบลิ้นเลียตรงที่นิ้วผมกำลังสาระวนอยู่หน้าตาเฉย ไอ้ผมก็กลัวจะคชาจะเสียจังหวะเห็นเค้ากำลังปฏิบัติการอย่างเมามันเลยไม่ได้ห้าม ปล่อยให้ชิโระเลียทางสีสวยจนฉ่ำเยิ้ม ส่วนมือผมว่างๆอยู่เลยย้ายมาสาวหนอนน้อยข้างหน้าแทน
ตอนแรกชามันก็ไม่ได้ว่าอะไร ก็มันน่ะ ความรู้สึกช้าจะตาย แล้วพอเอะใจขึ้นมาว่าผมนั่งอยู่นี่แล้วผมจะไปเลียให้มันได้ไง มันก็เริ่มดิ้นพล่านจะลุก แต่คือผมกดหัวมันไว้ไงครับ มันจะเงยหน้าอ้าปากได้ไหม ขอเถอะหน่า อีกนิดเดียวจะเสร็จแล้ว ซื้ดดดดด อ๊า.............


“ต๊าวววว เมื่อกี้มันอะไรอ่ะ ฮื้ออออ”
“อ๋อ ชิโร่น่ะ มันอยากมีส่วนร่วม ถือว่าให้นมลูกไปนะ”
“หา ลูกไหน?”
“ก็ชิโร่ลูกของพ่อเต๋ากะม๊าชาไง หล่อเหมือนพ่อ น่ารักเหมือนแม่” ลูบหัวชมลูกชายสุดหล่อไปซะทีนึง เอ็งทำดีมาก ลูกเอย
“โว้ยยย เพี้ยนแล้ววว  ”
“เอาหน่า มาๆมาให้พี่รักก่อน”
“งื้อ ทำไมคึกอีกแล้ว พึ่งเสร็จเมื่อกี้เอง”
“ก็คิดถึง มะ! มาจ่ายค่าของเล่นซะดีๆ เอาเงินเค้าไปเที่ยวแล้วยังไม่ซื้อไรมาฝากอีกนะ เอ้า! นอนเร็ว”
“เต๋าอ่ะ เดี๋ยวดิ ของฝากมีนะ”
“ไหนอ่ะ”
“..........ในเป้”
ผมละจากเด็กแก้มแดงบนเตียงลงไปเปิดกระเป๋าเป้สีขาว คุ้ยไปก็เจอแต่ของเล่น นี่มันยังขนออกมาอวดไม่หมดอีกเหรอวะ
“ไหนอ่ะ เจอแต่นารูโตะเนี่ย จะลีลาอะไรอีก”
“อย่าพึ่งหงุดหงิดดิ อยู่ลึกๆเลยอ่ะ ลึกๆๆๆๆ”
ยกเทเลยสิครับ กูแม่งแข็งจนปวดหนึบแล้วเนี่ย
“โครม”
“เย้ย! เบาๆ แว๊ก! ชิโร่! อย่ากัด! โมเดลกู๊!
“ชิโร่หยุด!
“โฮ่ง!
“นี่มันเหี้ยอะไรนักหนาวะเนี่ย”
นอกเหนือจากขโยงโมเดลนับสิบตัวและการ์ดการ์ตูนเป็นกระบะ ข้างๆกันยังมีกล่องกระดาษสีขาวคาดตัวหนังสือสีทองวิบวับกับขวดสีชมพูฟรุ้งฟริ้งอีกหนึ่งขวดแปะรูปสตอเบอรี่
“0.01............นี่อะไรอ่ะชา ขนม?”
“ไม่ช้ายยย ก็อ่านสิเต๋าอ่ะ”
“..........ภาษาญี่ปุ่น จะอ่านออกไหม? อารมณ์กะลังค้างนะชา อย่าให้พี่หงุดหงิด”
“คะ...คอน...กะ....ลื่น” เสียงเบามาก
“ห๊า? อีกทีดิ๊”
“คอนดอมกะหล่อลื่น! จะให้พูดแม่งอะไรหลายรอบวะ”
“คือ.... ซื้อมาให้ใช้...กะชานะเหรอ”
“เอ่อ ซื้อให้มึงใช้กะคนอื่นมั้ง เอาไหม ถ้าไม่เอาจะกลับละนะ”
“เฮ้ย! เดี๋ยวดิ แล้วนี่ตอนไปซื้อบอกน้องๆว่าไง”
“บอกว่าซื้อให้แมกซ์อะดิ นี่เอาของเล่นถมๆมากลัวหม่าม๊าเห็น”
“โถ.. คชา งั้นคอนดอมนี่...........เอาไปให้แม็กซ์”
“ทำไมอะ มันบางมากเลยนะ ใส่แล้วเหมือนไม่ใส่เลย เต๋าลอง....”
“ไม่อะ เมื่อคืนเล่นกะชิโระ...”
“ห๋า? ชิโร่เกี่ยวไร”
“แล้วชิโร่บอกอยู่ตัวเดียวเหงา อยากได้น้อง....”
“เห๋?..”
“เลยบอกไปว่า รอแม่กลับมาก่อน”
“หือ?.....”
“ชิโร่ ดูนะลูก เดี๋ยวพ่อทำน้องให้ อะ แม่ นอนๆ”
“โฮ่ง”
“แง๊..............”




แฟนผมน่ารักเป็นที่สุด....
เมื่อคืนผมฟัดเค้าซะตัวลายเลย กลับจากญี่ปุ่นรอบนี้มันดูฟูๆนุ่มๆไปหมด พอผมจับเค้านั่งบนหน้าตักออนท๊อปให้ผม พุงงี้กองลงมาบังหนอนชาเขียวเลยทีเดียว ไปว่าเค้าก็ไม่ได้นะ พูดคำโดนตีคำอ่ะผมน่ะ รุนแรงชิบ เลยต้องหลอกล่อให้เค้าไปเรื่อยๆ
“ออกกำลังกายบ้างดิชา เดี๋ยวเต้นคอนไม่ไหวนะ อะ ฝึกความอดทน”
ไอ้เด็กจอมซื่อก็ตั้งหน้าตั้งตาขี่ผมซะแรง โยกไปก็ครางไปน่ารักชะมัด ผมเลยได้แต่กอบแก้มก้นกลมที่ขาวอมชมพูเป็นลูกท้อให้มันขยับขึ้นลงตามจังหวะที่ผมต้องการ พอเค้าเริ่มอ่อนแรง โน้มตัวลงต่ำ ผมก็ได้ที่ดูดหน้าอกน้อยๆนั่นเสียหนำใจ
เค้าเสร็จไปกี่รอบผมไม่รู้หรอก แต่ที่แน่ๆผมฟิน....
..........ก็ไอ้ลูกท้อมัน”กรอบนอกนุ่มใน”ดีจริงๆ หึๆๆๆ

วันนี้เรามีงานคู่ คชาที่น่าสงสารใส่เสื้อแขนยาวตัวโคร่งทั้งๆที่ร้อนจะแย่ ก็ผมแกล้งขบกัดเค้าไปทั่วจนเป็นรอยทั้งตัวเลย ตอนผมแนะนำเค้ากับแฟนๆ
“เค้าไปชุบตัวที่ญี่ปุ่นมา...”
“กรี๊ด”
“กรอบนอกนุ่มในเลยเชียวละ”
“กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”
ติ่งร้องกันอย่างกะผีโดนข้าวสารเสก คือผมลืมตัวนะครับ ไม่ได้ตั้งใจจะอวดให้ใครอิจฉานะ แต่แบบ ทั้งหวานทั้งนุ่มทั้งอุ่นจนร้อนเลยแหละพ่อเอ้ย!
และที่พลาดอีกหนก็ตอนที่ผมถีบมันนั่นล่ะ คือพอถีบเค้าเสร็จ เห็นน้องทำหน้าเหวอๆปัดตูดตัวเองปอยๆแล้วก็อดเป็นห่วงไม่ได้ คือลืมไปอะครับว่ามันโดนผมจัดหนัก คงระบมไม่ใช่น้อย แต่เห็นมันเด้งๆแล้วมันเขี้ยวชะมัด โอ้ยยย เด็กกูมันน่าฟัดโว้ย เลยเผลอลืมตัว(อีกแล้ว)เอื้อมมือไปปัดให้เค้าเบาๆ เท่านั้นล่ะ ติ่งกรี้ดกระจาย คือทุกคนต้องเข้าใจนะครับ ว่าช่วงนี้ผมอาจจะขาดสติไปบ้าง ก็แบบ เคยได้ยินไหมที่เค้าบอกว่ามีความสุขเหมือนอยู่ในโลกของความฝันน่ะ ผมตอนนี้เลยแหละ
ต่อจากนั้นผมเลยต้องตั้งสติ เราจะยอมเค้าตลอดคงไม่ได้ เดี๋ยวคนจะหาว่าผมกลัวเมีย ต้องทำกร่างใส่มันบ้าง ผมแกล้งแหย่ตีมันแรงๆ เอาคืนที่มันชอบตีผมนั่นล่ะ ถ้าเป็นปกติก็ยอมให้เค้าตีคืนแล้วก็โอ๋มันตลอด แต่รอบนี้เราจะไม่ยอมครับ ไอ้หนูขี้วีนทำอะไรไม่ได้ ยืนกำหมัดแน่น ฟ้องพี่พิธีกรซะงั้น
“มันตีผมก่อน แรงด้วย”
55555 สงสารวะ แม่งขี้ฟ้องชิบหาย แต่ลิ้นกับฟันก็ต้องมีกระทบกระทั่งกันบ้างเป็นเรื่องธรรมดา อีกอย่างนี่มันเรื่องผัวๆเมียๆ ใครเค้าไม่เข้ามายุ่งด้วยหรอก............... แต่จะว่าไป พอหันไปเห็นหน้าเหี้ยมๆแล้วแอบกลัว  คืนนี้มีหวังโดนมันไล่ไปนอนกะชิโร่แหงๆ
แล้วเจ้าหนูยังบังอาจท้าทายผม
“เหลือก็แต่ข่าวว่าผมทำเค้าท้องเท่านั้นแหละ”
“ทำได้ด้วยเหรอ”
“...........” ไอ้ดื้อแม่งไม่รู้ฤทธิ์กูซะละ


“ท้าทายดีนักนะคชา ที่โดนไปวันก่อนยังไม่เข็ดใช่ป่ะ”
“อ้าวก็มันจริงนิ เต๋าอะ บ่อมีน้ำยาหร๊อก5555 ทำเป็นพูดอวดชิโร่ นกกระจอกไม่ทันกินน้ำอะดิ เอาหนังยางรัดโคนไว้ก่อนป่ะ”
หืมมมม ไอ้แสบ กูเห็นมึงนั่นแหละที่ครางอิ๊อ๊ะ หน้ายู้ยี่แล้วก็ชิงเสร็จก่อนกูออกบ่อย ทีกูพลาดรอบสองรอบทำเป็นเอามาพูดข่ม
“จะว่าไป 0.01นี่ลองใช้หน่อยก็ดีนะ เห็นเค้าว่าใส่ถุงแล้วเสร็จช้า”
“ห๋า อยู่ๆทำไมเปลี่ยนเรื่อง”
“แต่หล่อลื่นที่ซื้อมา ใช้คืนเดียวก็หมดแล้วอ่ะ ทำไมไม่ซื้อมาเยอะๆ”
“งื้อ”
“วันนี้จะกระแทกให้ถุงยางขาดเลยแม่ง”
“ห๊า”
“จะได้รู้ ว่ากูมีแรงมีน้ำยาพอไหม”
“เอ่อ เดี๋ยว...”
“มึงบอกแม่หมวยซื้อทองรอรับขวัญหลานได้เลย”
“เต๋า มึง.......”

“อีกเก้าเดือนเจอกันนะเจ้าบัวลอยลูกพ่อ”

Let's Fight ตอนที่ 35 ชาบิตะกับโดราเต๋า


ชาบิตะกับโดราเต๋า
“ต๋าววววว ดูออกป่าว ว่าวันนี้แต่งตัวเป็นอะไร”
วันนี้ผมเลิกเร็วเลยมารับคชาครับ จะพาคุณหนูไปขับรถเล่นใช้เวลาอันมีค่าด้วยกันสักหน่อย แล้วดูเค้าซิ แต่งตัวอะไรก็ไม่รู้  เสื้อยืดสีเหลืองอ๋อยกับกางเกงขาสั้นจุ๊ดจู๋สีดำ ไหนจะแว่นตาประหลาดนั้นอีก
“ชุดอะไรวะชา แล้วใส่แว่นทำไม จะปลอมตัวหลบติ่งเหรอ”
“ม้ายย ก็วันพรุ่งนี้ต้องแต่งตัวเป็นโนบิตะน่ะดิ เลยลองแต่งมาก่อนให้เต๋าดู แล้วเหมือนไหมล่ะ”
“ก็.....น่ารักดีนะ แต่กางเกงสั้นไปหรือเปล่า”
“ไม่สั้นหรอก ในการ์ตูนก็เงี้ย ประเทศกาฬสินธุ์ไม่มีให้ดูเหรอโดเรม่อนอ่ะ”
ยังจะมากวนนะมัน ประเทศกาฬสินธุ์พ่อง
“เออๆก็แล้วแต่ งั้นก็ขึ้นมาไวๆจะได้ไปซะที หิวแล้ว”
พวกผมขับรถมาเรื่อยๆ หาอะไรกินแถวบางขุนเทียนนะครับ ไม่ได้ไปไกลมาก เพราะเอาเจ้าดำของพ่อมาขับ กลัวว่าถ้าไปไกลจะพังซะก่อน

พอกินข้าวอิ่ม ผมก็พาเค้าขับรถลัดเลาะแถวซอยสแกงาม ไม่มีอะไรให้ชมหรอกครับ มีแต่พงหญ้ากะโรงงาน แถมยังมืดสิ้นดีราวกับฉากในหนังผี แต่ผมอยากจะใช้เวลาด้วยกันเพิ่มอีกสักนิด เพราะเดี๋ยวกลับถึงบ้านเจ้าตัวก็แจ้นไปนอน แล้วผมก็ค้างไม่ได้ด้วย มีงานแต่เช้า เจ้าหนูแก้มกลมนั่งข้างๆร้องเพลงอย่างอารมณ์ดี เล่นซุกซนคุ้ยข้าวคุ้ยของในรถ ขยับขาแว่นตัวเองเล่น ดีจริงนะพ่อคุณ มีคนขับรถให้ แถมเลี้ยงข้าวอีก ดูเอาเถอะ ตัวงี้ฟูเชียว ทั้งแก้ม ทั้งพุง ทั้งก้น แล้วไหนจะขาอวบอ้วนนั่นอีก อืมมมมม.....บางทีกางเกงขาสั้นก็ดีเหมือนกันนะ
“นี่ใส่ขาสั้นขนาดนี้มาอ่อยเต๋าปะเนี่ย”
“อ่อยพ่อง เค้าเรียกคอสตูม เอ้อ” เน๊ะ มีมาทำปากบู้ใส่ผมอีก
ผมเอื้อมมือไปเล่นปูไต่บนหัวเข่ามนสีขาวอมชมพูของคชา เรื่อยขึ้นสูงบนขาขาวๆผิวเนียนๆจนถึงขอบกางเกงขาสั้นสีดำตัวจิ๋ว ทำไมมันนุ่มเป็นตูดเด็กขนาดนี้ฟะ อ้อ! ตูดเค้าก็นุ่มน่าฟัดครับ บอกเลย
“สั้นเนอะ จะเอาไว้ล่อตะเข้ว่างั้น”
“เวอร์ละ ใครเค้าก็ใส่กันเปล่าวะ อย่ามาทำตัวเป็นลุงแก่หัวโบราณไม่เข้าเรื่องหน่า”
ผมนี่เลี้ยวรถเข้าจอดข้างทางเลยครับ เด็กอวดดีต้องโดนดัดนิสัย ชอบว่ากูแก่ดีนัก
“ว่าใครลุง อยากโดนใช่มั้ย”
ผมก้มลงงับขาด้านในอวบๆเต็มคำ จนเจ้าตัวร้องจ๊ากด้วยความตกใจ
“โอ๊ย! มึงทำอะไรวะ”
“จะได้รู้ไง ว่าทำไมห้ามใส่ขาสั้น”
ผมเงยขึ้นมาตอบหน้านิ่งในขณะที่เจ้าตัวยังคงเหวอแดกอยู่ เห็นสีหน้าเค้าแล้วทำเอาผมเผลออมยิ้มอย่างสะใจ5555 คิดไม่ถึงละสิ ผมก้มลงกัดลงไปอีกแผลจนมันเริ่มออกลาย คชาก็ได้แต่ร้องโอดโอยทุบหลังผมอยู่อย่างงั้น แต่ถ้าคิดว่าผมจะหยุดแค่นี้ละก็ ฝันไปเหอะ
พอผมงับจนหนำใจแล้วก็เริ่มออกแรงดูดเลียรอบๆรอยฟันก่อนจะจูบซ้ำๆลึกเข้าไปตามโคนขาด้านใน
“ตะ ต๋าววว โอ้ย พะ พอแล้ว รู้แล้ว ฮื้อออ”
“พรุ่งนี้จะไม่ใส่ตัวนี้”
“ไม่ใส่ๆ”
“จะเปลื่ยนเป็นกางเกงขายาวกว่านี้”
“เปลี่ยนๆ”
“ยาวถึงหัวเข่าใช่ไหม แบบลุงๆชอบใส่กัน”
“แบบลุงๆ ฮื้ออออ”
“ดีมาก”
ผมรั้งขอบขากางเกงเค้าขึ้นสูงจนเห็นขอบกางเกงใน แล้วฉกลิ้นลากตามแนวข้อพับสีชมพูเข้ม แก้มก็ถูไถอยู่กับท่อนเนื้ออ่อนในกางเกงที่เริ่มแข็งและร้อนทิ่มหน้าผมอยู่เป็นทีๆ คชานี่ต้องเป็นมาโซแน่ๆ ผมทำรุนแรงด้วยทีไร ก็เกิดอารมณ์ได้ทุกทีสิหน่า
“หึๆ หื่นว่ะชา ชอบให้พี่รุนแรงเหรอจ๊ะ”
“ผัวะ พ่องสิ ก็มึง...........งื้อ”
ผมปลดกระดุมกางเกงขาสั้นตัวจ้อยแล้วรูดซิปลงปล่อยให้ชาน้อยที่นอนอึดอัดอยู่ในกางเกงตัวคับติ้วได้ออกมาชมโลก
“เป็นเด็กดีแล้วพี่จะทำให้มีความสุขนะ”
“เต๋าอย่า เดี๋ยวใครเห็น”
“โอ้ย มืดแล้ว แถวนี้ก็เปลี่ยวจะแย่ ไม่มีใครเห็นหรอกหน่า”
ดูเถอะครับ ทำเป็นขัดขืน แต่พอผมอ้าปากรับเจ้าหนอนน้อยเข้าไปดูด เท่านั้นแหละ มือที่ผลักหัวผมอยู่เปลี่ยนเป็นขยุ้มดึงซะจนหนังหัวแทบหลุด ใช้เวลาเดี๋ยวเดี๋ยวคชาก็เสร็จคาปากผมซะละ
“เฮ้ยยย เร็วไปป่าววะ อ่อนเอ้ย”
“วุ๊ยยย ก็มันตื่นเต้นนิ เล่นอะไรแผลงๆก็ไม่รู้ ฮื้อ”
“โธ่ รถติดฟิลม์ออกมืด ไม่มีใครเห็นหรอกหน่า ว่าแต่....ครางกระเส่าขนาดนี้ อยากโดนพี่เสียบเหรอจ๊ะ”
เด็กเนิร์ดแก้มแดงเบือนหน้าหนี  
“มะ ไม่เอา ไม่เสียบ เดี๋ยวใครเห็น”
“อ้าว ได้ไงอ่ะ แล้วของกูที่ขึ้นนี่ทำไง”
“แล้วใครใช้ให้ขึ้นเล่า งื้อ”
“พูดหมาๆละคชา จะเอาไหม ค่าขนมไปญี่ปุ่นน่ะ อย่าให้พี่หงุดหงิด”
“เต๋าอ๊า...”
“มาๆๆเป็นเด็กดี มาล้วงกระเป๋าพี่ม่อน หยิบของวิเศษออกมาเล่นดีกว่านะ”
“ไฟฉายย่อส่วน”
“คือฉายใส่หนอนชาอะดิ เล็กเชียว”
“ไอ้เต๋า!
“ล้อเล่นนนน มากินหนมดังโงะโมโมทาโร่ไม้บึ้มของพี่ดีกว่าหน่า ถ้ายอมดีๆเดี๋ยวพี่จะพากลับบ้าน”
“เดี๋ยวกูกัดแม่ง.....”
คชาอิดออดแต่ก็ยอมก้มเข้าหาส่วนกลางที่บวมเป่งทรมานของผมแต่โดยดี ผมรู้ว่าผมใช้ให้เค้าทำให้ผมบ่อยขึ้น เทียบกับเมื่อก่อน ให้ตายก็ไม่ยอมทำ นอนเฉยๆอย่างเดียว เดี๋ยวนี้จัดว่าพัฒนาขึ้นมากโข แท่งเนื้อแข็งถูกคชากอบกุมไว้ในมือที่ขยับรูดขึ้นลงสลับกับปากอวบสวยที่ครอบอยู่ส่วนบน ถึงมันจะเข้าไปไม่ลึกมาก แต่แค่นี้ผมก็พอใจแล้ว ไม่อยากให้สำลัก พรุ่งนี้เค้ายังต้องทำงานน่ะครับ
ชาบิตะน้อยช้อนตามองผม ดวงตากลมใสภายใต้แว่นกลมๆนั่นมันทำให้เค้าดูน่ารักจับใจซะจริงๆ อารมณ์มันเลยพีคสัดๆ แตกเต็มหน้าเค้าซะเฉยๆ โธ่...กูผมไม่ได้ตั้งใจอยากจะเสร็จเร็วหรอกนะครับ ว่าจะแกล้งลากไปเรื่อยๆแล้วรอดูว่าเค้าจะบ่นว่าเมื่อยกรามไหม บางทีมีนวดๆแก้มตัวเองด้วยนะ
“ซื้ดดด อ๊า............อะ คชา โทษๆ “
“มึงอ่ะ อย่างงี้ทุกทีเลยแม่ง ไม่ต้องทำเหมือนในหนังโป๊ได้ป่ะ เอะอะแตกใส่หน้าเนี่ย ไอ้โรคจิต!
“อย่าโกรธดิ ก็มันตื่นเต้นอ่ะ มา เดี๋ยวเช็ดให้นะครับ”
โธ่เอ้ย ตัวเอ็งแม่งก็อ่อน ทีกูตื่นเต้นทำมาว่า....
ไอ้หนูกรนด่าผมเบาๆงึมงำๆ ผมก็ได้แต่ยิ้มแมวกลบเกลื่อนถอดเอาแว่นเค้าออกมาเช็ดคราบของเหลวออก แต่ยิ่งเช็ดก็ยิ่งมัวยิ่งเปื้อนไปทั้งอัน ผมไม่รู้จะทำไงเลยใส่คืนให้เค้าเหมือนเดิม
“เฮ้ยเต๋า! มันมัวหมดแล้ว”
“ทำไมไอ้โนบิตะตัวนี้มันขี้โวยวายจังเลยห๊า! มาให้ฟัดหน่อยดิ”
“ต๊าววว พอแล้ว จะกลับบ้าน ฮื้อๆๆๆ”
“ไม่เอาไม่ให้กลับ ขอพี่รังแกหน่อยนะ”
“เต๋าอ่ะ ไม่เอาไม่ถอด ไหนบอกว่าเสร็จแล้วจะพากลับบ้านไง”
“หน่า.. เดี๋ยวจะไม่เจอตั้งสิบวัน ขอหน่อยนะๆๆๆๆ”
“งั้นรอกลับบ้านก่อนดิ”
“ไม่เอา เดี๋ยวเกิดกลับถึงบ้านแล้วชาหนีไปนอนกะแม่ ก็อดดิ กูไม่หลงกลมึงแล้วโว้ย” มันชอบทำงั้นประจำแหละ หนีไปนอนกอดแม่เฉย ป้านกกับผมได้แต่มองหน้ากันตาปริบๆ
ผมผลักเบาะเอนลงจนสุด แล้วลากดึงกางเกงขาสั้นกับกางในสีขาวตัวจ้อยของชาบิตะออก คชานอนปิดหน้างอแงร้องจะกลับบ้านท่าเดียว แทนที่ผมจะรู้สึกผิดดันรู้สึกฮึกเหิมอยากลวนลามมันซะนี่ หรือกูจะโรคจิตจริงๆอย่างที่มันว่า
ผมลงมือปู้ยี้ปูยำไอ้หนู กัดงับติ่งหูน้อยๆไซ้ซอกคอ ทั้งจูบทั้งดูดทั้งงับอย่างเมามัน มือก็ล้วงเข้าไปภายใต้เสื้อ บิดบี้จุดน้อยๆทั้งสองอยู่ระหว่างนิ้วกลางกับนิ้วโป้ง พูดแทะโลมนิดๆหน่อยๆคชาก็อ่อนยอมตามอย่างว่าง่าย ผมได้ทีเลยยกขาไอ้หนูพาดบ่า แต่เจ้าพระคุณขาแม่งติดหลังคา พับผ่าเอ้ย
“โว้ย ขาแม่งยาวจังวะคชา”
“พ่อง! ก็มึงคิดยังไงจะให้ผู้ชายสูงล่ำขายาวสองคนมาฟัดกันในรถ ห๊า!
คือที่ว่าสูงล่ำน่ะกูคนเดียว ส่วนมึงมันเตี้ยอ้วนรึปล่าววะ ........แต่ไม่พูดดีกว่า เดี๋ยวอด
“ชาบิตะ งั้นขึ้นมานั่งเทียน เอ๊ย นั่งไทม์แมชชีนของพี่ดีกว่านะ”
“แว๊กกก”
ผมลากคชาจากเบาะข้างคนขับให้ขึ้นมานั่งบนตักของตัวเอง คชาดิ้นขลุกขลักแต่ก็ถูกผมยันจนหลังติดพวงมาลัยหนีไปไหนไม่ได้
“ชาอย่าดิ้น ระวังรถไหล”
“ตอแหลละมึง รถใส่เบรกมือ ปล๊อยยย”
“หน่านะ นิดนึงนะครับ รีบทำรีบเสร็จ เดี๋ยวเพิ่มค่าขนมให้นะ อะ! เอาบัตรไปกดเองเลย”
“กูจะถอนให้หมดบัญชีเลยแม่ง ทำกับกูได้นะเต๋า โอ้ย!
ผมอ้างับไหล่บางนั้นเสียเต็มแรง  คชาเลยยอมศิโรราบแต่โดยดี น้ำตาปริ่มคลอเบ้า พอเค้าเงียบผมก็ประกบปากจูบดูดปากน้อยๆจนบวมเจ่อ
“มา เดี๋ยวใช้นิ้วให้ก่อนนะ จะได้ไม่เจ็บมากนะครับ หล่อลื่นก็ไม่มี อย่าพึ่งเสร็จคานิ้วซะก่อนละ”
“นิ้วพี่ม่อนทั้งป้อมทั้งสั้น ไม่เสร็จร๊อก เชื่อดิ”
บ๊ะ! ไอ้หนูมันท้าทายโว้ย
“ปากดี!
“เอ่อ!
“งั้นไม่ต้องใช้นิ้วละเนอะ”
“ห๋า!
“ใส่เลยละกันงั้น”
“ต๊าววว”
“มะ เดี๋ยวพาไปเที่ยวโลกอนาคต”
...........

“อ๊า อื๊อๆๆ ต๋าววว อ๊ะ”
“เรียกพี่ม่อนสิจ้ะ”
“พะ พี่ม่อน พี่ม่อนนน อื้อออ”
5555 ยอมเรียกจริงๆด้วย คชาเวลาของขึ้นนี่มันดีชะมัด แรกๆก็ทำอิดออดผมต้องเป็นฝ่ายยกก้นกลมให้ขยับขึ้นลง แต่พอเครื่องติดเท่านั้น ไอ้หนูก็ทั้งควบทั้งขย่มผมซะรถสั่นทั้งคัน ใช้ให้ทำอะไรก็ทำหมด แป๊ปๆแม่งเสร็จแล้วก็ซุกหน้าหายใจหอบอยู่บนบ่าผม แล้วกูละ เฮ้อ...
ผมผลักเค้าให้พิงพวงมาลัย คชาตาปรือมองผมอย่างสงสัย ปากสวยอิ่มเป่าผ่อนลมให้ใจให้ช้าลง
“เหนื่อยไหม”
“อย่างกะไปวิ่งมาสักสิบรอบสนาม“
บางทีเค้าก็เว่อร์ มันไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้นสักหน่อย  ผมก้มจูจู๊บปากสีสวยกับแก้มแดงสลับกันไปมา ก็คิดถึงอ่ะ เดี๋ยวจะไม่ได้เจอตั้งหลายวัน แต่คชากลับผลักอก ยันหน้าผมออกอย่างรำคาญใจ
“เต๋า ร้อนนน”
“เปิดกระจกไหมล่ะ” ผมเอามือเช็ดเหงื่อตามไรผมให้เค้า เค้าก็ทำหน้าหงุดหงิดใส่ มันน่า..ไหมเนี่ย
“ไม่เอาเดียวยุงเข้า กลับบ้านเหอะ ดึกแล้ว”
อ้าว ไอ้เวร แล้วของกูที่แข็งคาตูดมึงนี่ล่ะ
“เดี๋ยวสิ ยังไม่เสร็จเลย”
“โอ้ย ก็ช่วยตัวเองไปดิ๊”
อะไรวะ ตัวเองเสร็จแล้วก็ทิ้งกันกลางอากาศเงี้ยนะ
“ไม่เอาแล้ว จะกลับไปจัดกระเป๋า โว๊ะ!
เผยธาตุแท้ออกมาละ คือมึงเห่อจะรีบกลับไปจัดกระเป๋า,แมตเสื้อผ้า,ลิสต์ของเล่นที่จะซื้อว่างั้น ทำอย่างกะไม่เคยไป จำเป็นต้องตื่นเต้นขนาดนี้ไหมวะ
“เต๋า ปล่อยเลย นี่นะกูต้อง.... อุ๊ก”
“อะ คาบเสื้อไว้”
“อื้อๆ”
“เอ้า เดี๋ยวเสื้อเปื้อนน้ำนะ ขนาดพึ่งเสร็จยังเยิ้มเป็นสายเลยชาเอ้ย ต้องใส่พรุ่งนี้นิ ใช่ป่าว? ดึกแล้ว ซักคืนนี้แห้งไม่ทันแน่ๆ”
“อู้อื้อ อื้อๆๆ”
“เอาน่า ไหนๆ ขอกินนมหน่อย โอ้โห้ ฟูนุ่มเป็นวัวฮอกไกโดเลย”
“อื้อๆๆ อื๊อออ”
“ซื้ดดด พี่ม่อนชอบโดรายากิไส้ถั่วดำของชาบิตะม๊ากมาก รู้ไหมจ้ะทูนหัว”

เรื่องมากดีนัก กูจะโยกให้โช๊คพังแม่ง

Saturday, August 1, 2015

Let's Fight ตอนที่ 34 เป๊ปซี่ขวดนั้นฉันขอ

เป๊ปซี่ขวดนั้นฉันขอ (ต่อจากหน้าเพจ twitter:@anooknick)

วันนี้ผมได้เตะบอลด้วย สนุกจังเลยครับ...

แต่ได้เตะแค่แป๊ปเดียวอ่ะ ก็เต๋านั่นแหละ อยู่ๆก็บังคับเปลี่ยนตัวกะผมซะงั้น  กะลังเพลินเลย ชิ!
“เต๋าอ่ะ อยากจะออกกำลังกายเรียกเหงื่อกะเค้าบ้างก็ไม่ได้”
“เป๋เอ๊ย ขาบวมขนาดนั้นละยังไม่เจียมอีกนะ อยากใส่เฝือกทั้งเดือนรึไง”
ฮือออ พูดอีกก็ถูกอีกครับ เมื่อไหร่ขาผมจะหายซะทีนะ เซ็งจริง! ผมงี้เดินกระง่อนกระแง่นเบะปากขึ้นห้องด้วยความเซ็งเลยครับ  อ้อ!วันนี้ไอ้เผือกมันตามมาค้างด้วย หรือถ้าพูดให้ถูกก็คือตั้งแต่กลับจากไต้หวัน พ่อเจ้าประคุณก็มาค้างบ้านผมทุกคืนประหนึ่งบ้านตัวเอง หม่าม๊าก็โอ๋มันจริ๊งงงง นี่เห็นร่ำๆว่าจะไปขอสูตรทำแกงมะเขือเทศจากแม่เต่ามาลองฝึกทำเอาใจลูกชายคนใหม่เค้าล่ะ ฮึ๊!
เต๋าลูบหัวผมด้วยความเอ็นดู
“ดูๆ เบะปากตูดงอนเป็นลูกเป็ดอีกละ รอหายก่อนไหม จะพาไปเล่นให้เบื่อเลย”
“หึ! ให้มันได้จริงเหอะ ไม่เห็นแม่งจะเคยว่างเลยเหอะ”
“เอ๊า! ก็ต้องเก็บตังค์สร้างครอบครัวป่ะ”
“บลาๆๆๆๆ ดีแต่พูด ชิ!
ผมงี้บ่นกระปอดกระแปดละเหอะ บอกจะพาไปไหนก็ไม่เคยได้ไปเลย แถมกลับมาเจอหน้าผม ก็หลับเป็นตาย ใช้ให้กูนวดให้อี๊ก จำเริญแท้พ่อคุณ ใช่สิ ก็ผมมันแค่น้ำพริกถ้วยเก่า

“เอางี้ ถ้าอยากเสียเหงื่อ เรามาลอง...วิธีอื่นดีไหมอ่ะ”
อยู่ๆเต๋าก็เข้ามาซ้อนกอดผมจากข้างหลัง ทำจมูกฟุ๊ดฟิดแถวคอผมแถมยังจะงับหูเล่นอีก
“อื้อออ เต๋า ไม่เอา ยังไม่ได้อาบน้ำเลย ตัวเหม็นเหงื่อจะแย่”
“ไม่เห็นเหม็นเลย หอมจะตาย เอาหน่า เดี๋ยวก็ต้องอาบน้ำทีหลังอยู่ดิ อาบทำไมบ่อย เปลืองน้ำ ไม่รักษ์โลกเลยคุณ”
เต๋าบดเบียดสะโพกตัวเองเข้ากับสะโพกผม ท่อนเนื้อแข็งขืนโป่งพองดันเบียดกับร่องตูดน้อยๆภายใต้กางเกงบอลขาสั้นสีดำ มือก็ล้วงลูบขาอ่อนผมเล่นไปด้วย
“วันหลังไม่ให้ใส่แล้วนะ กางเกงตัวนี้อ่ะ ทั้งสั้นทั้งบาน ยกขาทีนี่เห็นเป็นถึงไหนไหนเลย แล้วยังจะแหกแข้งแกว่งตูดไปมาให้คนอื่นดูอีก ท่าออกกำลังกายที่โป๊น้อยกว่านี้ไม่มีเหรอ ขี้อ่อยนะเราน่ะ”
“อ่อยที่ไหน ใครเค้าก็ทำกันป่ะ โวะ!
“ไม่ได้หรอก เต๋าหวง”
“เดี๋ยว เต๋าอ่ะ อย่าล้วงสิ ไม่ต้องลูบด้วย งื้อออ”
มันฟังที่ไหนกันละครับ ลูบๆล้วงๆบดเบียดไม่พอ นี่ถึงขั้นลากผมไปกดบนเตียงเฉย โอ้ยยย มันจะมาคึกอะไรตอนนี้
“ต๋าวววววว อย่า ไปอาบน้ำ”
“ไม่เอา เต๋าอยากกินเป๊ปซี่”
“แล้วเกี่ยวอะไรกะเป๊ปซี่วะ ปล๊อยยย”
“ก็ไหนบอกถ้ายิงเข้าจะให้กินไง แบบเมื่อตอนบ่ายอ่ะ นะๆๆๆ หว๊านหวาน”
“ไอ้บ้า อะไรเล่า ก็กินไปแล้วนิ พอแล้ววว”
ผมยังคงยักแย้ยักยันดันมือที่เลี้อยยุ๊บยับเป็นปลาหมึกอยู่บนตัวผม แต่ก็เหมือนเดิม สู้มันไม่ไหวหรอก T_T
“โอ้ยยย ก็แค่อึกเดียวอ่ะ ไม่อิ่ม”
อยู่ๆมันก็ถือวิสาสะเดินไปหยิบเป๊ปซี่ในตู้เย็นผมออกมาเฉย ไม่ขอผมสักคำ
“ถอด!
“ห๊า?
“แก้ผ้าให้หมด หรือจะให้ถอดให้”
“ถอดทำไมละ อื๊อออ เต๋า อย่า”
ไอ้เศรษฐพงศ์ ไอ้คนเอาแต่ใจ! มันแม่งจับผมแก้ผ้าจนล่อนจ้อนเลย คืออยากจะห้ามแต่ก็สู้แรงควายมันไม่ไหว ผลสุดท้ายก็ได้แต่นอนหอบแฮก เอามือป้องของสงวนอยู่อย่างงั้น ก็ดูสิ มันทำตาแวววาวหื่นๆจ้องผมอ่ะ งื้อออ
เต๋าบิดเกลียวขวดน้ำอัดลมในมือ เสียงแก๊สซ่ากับกลิ่นหอมๆลอยมาแตะจมูก ผมยังงง มันจะกินก็กินไปสิ ทำไมต้องจับผมแก้ผ้าด้วย
“จะกินแล้วนะครับ”
แว๊กกก อยู่ๆไอ้เผือกก็เทของเหลวสีน้ำตาลลงบนหน้าอกผม อุณหภูมิที่เย็นเฉียบทำให้ผมสะดุ้งแต่แค่แป๊บเดียว น้ำเย็นๆก็อุ่นขึ้นโดยไวเมื่อเต๋าตวัดลิ้นสีชมพูสวยแลบเลียกินมันเสียทุกหยาดหยด
“อื้อออ เต๋า อย่า.....”
“หวาน หวานมากเลยชา อื้มมม”
“ไอ้เต๋า เล่นบ้าอะไร ไม่เค็มเหรอวะ“
ผมรีบถดหนีจากใต้ร่างไอ้หื่นจนชนผนักเตียง แต่ก็ยังไม่วายโดนตามมาจับตัวไว้จนได้
“ไม่หรอก เค็มๆหวานๆ อร่อยจะตาย ขอกินอีกนะๆๆๆๆๆๆ“
เต๋าเอาขวดเป๊ปซี่ที่เหลือมายัดเยียดใส่มือผมไว้ แล้วบังคับให้เทมันราดตัวเอง
“ต๋าววว ไม่เล่นแล้ว เดี๋ยวมันหกใส่ที่นอน หม่าม๊าจะด่า”
"ชาก็ค่อยๆเทสิ เดี๋ยวเต๋ากินให้หมดไม่ให้เหลือเลย คอยดู”
“ก็ไปเทใส่แก้วดีๆสิ เต๋าอ๊า”
“ไม่ แบบนั้นมันไม่อร่อย นะครับ นะๆๆๆ”
=////=  
=^_^=
“เต๋าอ่ะ ไม่ต้องมายิ้มแมวเลยนะ”


“แค่ขวดเดียวนะ นะๆๆๆๆ @Loveจ๋า”
“โอ้ยยย เต๋าอะ................ ขวดเดียวจริงนะ”
“จิงจิ๊ง!”
“กินเป๊ปซี่เฉยๆ ห้ามทำอย่างอื่น”
“ห๊า อะไรนะ ไม่ได้ยิน”
“เต๋าอ๊า งื้ออออ”
เต๋าไม่รอให้ผมอนุญาต มือใหญ่แข็งแรงจับมือน้อยๆของผมให้รินน้ำเย็นเฉียบสีเข้มลงบนตัวเป็นสาย ไอ้เหมียวเผือกจรดลิ้นลงตวัดเลียลิ้นสากลากเลื้อยไปตามหน้าอกเรื่อยลงมาถึงหน้าท้อง แล้วฉกชิมน้ำหวานรสซ่าจากแอ่งหลุมสะดือก่อนจะงับพุงผมเล่นเบาๆ
“เจ้าเด็กสมบรูณ์ ดูพุงซิ๊กลมเชียว”
“พอเลยนะเต๋า ไม่ให้กินแล้ว”
“อะๆ ระวังน้ำหกเปื้อนที่นอนนะ ถือดีๆ”
โอ้ยยยยย ถ้าจะต้องลำบากกันขนาดนี้ ย้ายลงไปกินบนโต๊ะในครัว เอ้ย!กินเหมือนคนปกติดีกว่าไหม เล่นอะไรของมันก็ไม่รู้ ไอ้บ้า
“อ๊ะ ตรงนมไม่มีเป๊ปซี่ให้กินซะหน่อย ดูดทำไมอ่ะ”
ไอ้เหมียวทำหน้าซื่อมองผมตาแป๋ว
“งั้นก็เทมาตรงนี้หน่อยสิ
เต๋ารั้งมื้อผมให้ราดน้ำลงตรงกับตำแหน่งที่เขาต้องการ ก่อนจะก้มลงดูดเลียของเหลวบนยอดอกสีชมพูจ้อย หยาดน้ำซาบซ่าทำให้ผมรู้สึกจั๊กจี้ชะมัด
“อื้อ ต๋าวว อ๊ะ เบาๆซี๊”
แทนที่เต๋าจะทำตามที่ผมขอ ไอ้หมอนี่กลับดูดเลียแรงขึ้นไปอีก ปากร้อนแกล้งเม้มดึงรั้งยอดอ่อนแล้วบดไปมา ผมรู้สึกเสียวไปหมด มือที่ถือขวดอยู่ก็พลอยอ่อนแรงปล่อยน้ำอัดลมขวดจ้อยให้ร่วงผล็อยหกลงบนหน้าตักของตัวเอง
“แว๊ก!”
“เอ๊า คชา! หกหมดแล้ว ก็บอกให้ระวังไง”
ผมรีบหนีบหน้าตักตัวเองก่อนที่น้ำสีน้ำตาลใสจะไหลลงเปอะเปื้อนที่นอนสีอ่อนของผม ดีนะยังทัน ไม่งั้นหม่าม๊าต้องดุแน่ๆ แม่หมวยยิ่งห้ามไม่ให้ผมเอาขนมมมากินบนเตียงอยู่ ฮื้อ
ของเหลวไหลรวมอยู่เป็นแอ่งสามเหลี่ยมตรงหน้าขา ความเย็นของน้ำทำให้ส่วนอ่อนไหวของผมหดเกร็งชูชันคล้ายเสาน้อยสีนวลกลางแอ่งน้ำสีน้ำตาลเข้ม
“หืมมมม ซุปสาหร่ายเหรอ น่ากินจังเลยชาจ๋า”
“ซุปสาหร่ายอะไรอ่ะ .....งื้ออออ ต๋าวววว อย่า....”
ไรขนอ่อนล่องลอยเป็นสายราวกับกอสาหร่ายในทะเลลึกที่พริ้วไหวยามตามจังหวะการหายใจติดๆขัดๆของผม ......เอ๊ย!ไม่ใช่ เต๋าอ่ะ กูเผลอเห็นด้วยเฉยเลย ฮื้อออ
“หนีบขาไว้แน่นๆนะชา ถ้าเป๊ปซี่เลอะที่นอนแล้วโดนหม่าม๊าว่า เต๋าไม่รู้ด้วยละ”
“คือเพราะมึงเลยไหมไอ้เอ๋อ เล่นอะไรก็ไม่รู้ อ๊ะ!
เต๋าประคองสะโพกกลมของผมแล้วก้มลงซด”ซุปสาหร่าย”บนหน้าตักจนหมดชามก่อนจะอ้าปากงับดอกบัวดอกน้อยสีชมพูอ่อนที่ชูช่อเบ่งบานอวดยอดสีแดงสดรอให้เต๋าได้ชิม โพรงปากอุ่นสัมผัสกับส่วนอ่อนไหวที่เคยเย็นเฉียบทำเอาผมสะดุ้งจนตัวโยน ยิ่งเมื่อเต๋าออกแรงดูดรั้งขยับขึ้นขยับลง ยิ่งทำให้ผมเกือบเผลอหลุดเสียงครางจนต้องกัดริมฝีปากตัวเองข่มอารมณ์เสียวนั้นไว้กลัวว่าคนในบ้านจะได้ยิน ก็มันยังเย็นอยู่เลยนะครับ งื้ออออ
“ดูสิ เลอะมาถึงข้างหลังเลย ก็บอกแล้วว่าให้หนีบขาแน่นๆ ไม่ไหวเลยชา โดนหม่าม๊าตีแน่ๆเลยหื้ม เดี๋ยวเต๋าช่วยเลียให้นะ”
“ไม่เต๋า เต๋า หยุด ซื้ดดดดดดด....อ๊าห์”
เต๋าจับขาทั้งสองของผมแบะออกกว้างก่อนจะลากปลายลิ้นเย็นตามแนวตะเข็บลงไปล้อเล่นกับปากถ้ำสีซากุระเบื้องล่าง
“อื้ม หวาน หวานมากเลยชา”
ลิ้นที่เริ่มร้อนระอุขึ้นอย่างรวดเร็วฉกเข้าออกปากทางน้อยจนมันเปียกฉ่ำไปด้วยน้ำลายของอีกฝ่ายที่ตั้งหน้าตั้งตา”กิน”ผมทุกหยาดหยดราวกับผมเป็นเหล้าราคาแพง ริมฝีปากหยุนพรมจูบทุกซอกหลืบเบื้องล่าง บ้างก็อ้างับรับเอาไข่ใบน้อยทั้งสองเข้าปากสลับข้างไปมาซ้ายขวา ผมเผลอหลุดเสียงครางออกมาอย่างช่วยไม่ได้
“เบาๆ เดี๋ยวเจ๊นกนึกว่าชาโดนเต๋าแกล้งแล้วเปิดประตูพรวดพราดเข้ามาดูจะทำไง หื้ม”
“เต๋าก็หยุดสิ อื้มมมม”
“อยากให้หยุดจริงๆเหรอ ....ได้เหรอชา...หื้มม”
งื้อ เอาเลยครับ จัดเต็มเลย คนเราลองได้เดินหน้ามาขนาดนี้แล้วจะถอยหลังกลับได้ไง ผมแหกขากว้างกว่าเดิมให้เต๋าได้ซุกไซ้ดูดดื่มรสชาตเป๊ปซี่แบบเต็มที่กับชีวิตไปเลยแม่ง
เต๋าเลียดูดสลับกับมือที่ปลุกเร้าส่วนอ่อนไหวของผมสลับไปมาจนผมเผลอเสร็จคาปากมันจนได้
“อะ อ๊า...”
“อื๊มมมมมมมม แจ๊บๆๆ คชาครับ”
“อื้อออ แฮ๊กกๆๆๆๆๆ เรียกทำไมอะ”
“วันนี้ใจดีจัง......”
“ห๊า??!!”
“นี่ให้เต๋ากินเป๊ปซี่ไม่พอ ยังแถมสไปรท์ให้เต๋าด้วย อิ่มเลย”
“หืม สไปรท์ไหน?..........................=//////= อ๊ะ!” ไอ้หื่น!!!!!
“ฟองงี้ฟอดเต็มปากเต๋าเชียว”
=/////////////////////= จะพูดทำไมเล่า ก็เต๋าเล่นอะไรบ้าๆก็ไม่รู้ เตะบอลเหงื่อโทรมกลับมาก็ยังจะมาเล่น....”
“เหงื่อโทรมอะไร ลงสนามไม่ถึงสิบนาทีเหอะชา”
“ไม่รู้แหละ ทั้งร้อนทั้งอับ ไม่เค็มเหงื่อบ้างรึไง”
“เอ้า ไม่รู้เหรอ เวลาทำขนมหวานก็ต้องใส่เกลือนิดนึงให้มันกลมกล่อม..............”
เต๋าลอยหน้าลอยตาอธิบายอย่างคนมีหลักการ
“เห๋?”
“ชาวันนี้เลยยิ่งหวาน....... หวานไปหมดทั้งตัว”
ยังมีมาทำพยักพเยิดให้ดูน่าเชื่อถือ
“เห๋อ....”
“หวานทุกซอกทุกมุมเลย เห่อๆๆๆๆๆ”
โอ้ยยยย แล้วมาทำหน้าหื่นใส่กูอี๊ก! ผมหมั่นไส้ไอ้คนเจ้าเล่ห์ เลยฟาดมือลงบนแขนขาวๆล่ำๆนั่นซะหนึ่งที
“เพี๊ยะ! พอเลยไอ้ทะลึ่ง”
“5555555555”
ฮึ!” กูอายนะโว้ย ล้อแม่งอยู่ได้ โกรธครับโกรธ
“ชา ชาจ๋า แม๊วๆๆ”
“ไม่ต้องมาแกล้งข่วนเลยนะ มีอะไรอีกล่ะ”
“ชาไม่อยากชิม.........สไปรท์เค็มๆหวานๆของเต๋าบ้างเหรอจ้ะเบบี้”
“=////////////////////=”
“ทางปากบน หรือปากล่าง.....หรือทั้งสองทางดีน๊า.....”
T//////////////////////////////////T



ผมว่าพรุ่งนี้ผมต้องโดนหม่าม๊าเอ็ดที่ทำฟูกที่นอนใหม่เอี่ยมเปื้อนแน่ๆเลย ฮื้ออออ